1964 1


ik zit buiten in mijn verzameling langzaam stervende dingen. de takken jeuken.
de kevers wenen in hun schild. ik weet nog hoe ik, gisteren of vorig jaar

mijn stem verloor. sindsdien heb ik gezongen zonder. mijn handen zoeken bossen.
de stenen van mijn tuin zijn net als ik. ze raken elkaar niet, nooit helemaal.

hoe moet hier ooit nog iets uit groeien. hoe kan. hoe zou.
hoe wil.


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “1964

  • Eric Vdwgd.

    Ik was 9, mijn vrouw 4 en het Eurovisiesongfestival in Kopenhagen werd gewonnen door de Italiaanse Gigliola Cinquetti met het liedje ‘Non ho l’età’… Nelson Mandela werd veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf… zijn stem zong niet meer en zweeg voor een hele tijd op Robbeneiland.

    Om maar te zeggen dat je gedicht veel nostalgie opwekt; niet alleen door het jaartal uiteraard. Het heeft iets van ‘herfst’ en ook van ‘mystiek’ met dat zingen zonder … (de zomer blijft sluimerend aanwezig voor het jaar dat volgt)…. je kan in dit ‘poëzietje’ wegdromen, dus …dik OK!