diefstal


Diefstal nº2

we staan gewoon we doen niks
kon dat maar
je zegt dat je genoeg hebt van iets maar ik begrijp niet goed van wat
of ik luister niet graag naar je dat kan ook
je woorden die van mij vertrokken vinden steeds vaker hun eigen leegte
net als de straat waarin we kijken naar de gordijnen en de deuren
en er moet iets gebeuren
en er moet snel iets gebeuren
en je staart je staat je staart je staat je staat
ha!
ik wist wel dat je ons niet kon bevrijden
laat mij maar ik doe het wel
ja? ja alweer
opgepast het is hier glad
dus als je eindelijk niet meer staat en staart en gaat en straat
let op dat je niet valt


Diefstal nº1

Zwijg, verdrink je denken
Sluit je zwervende ogen
En adem niet
Te luid
Hij komt, de grauwe mist van gisteren
Hij ruikt aan je hand en zet je radio af
Je ligt ontspannen neer
Maar je rug is gloeiend heet
Je wil niet mee
Je wil blijven schilderen of kreunen of maakt niet uit
Je citeert films die iedereen kent
Het zachte grommen leidt je af
En draait je om
Steeds weer
Je pupillen vergroten verkleinen vergroten
Dus je klikt de lamp uit
Hij maakt de riem om je middel los
Maar je merkt het niet
Je zeurt een beetje zonder te weten waarom
De meeste boeken die je leest zijn rotzooi
Zwijg, het heeft geen zin meer
En niemand wil het horen