kunst


mee

omgeven door je vele namen
verdiep ik me in je gedachten
je witte blad, je kans op leven
in je kreupelhout beland ik

omwikkeld door je vele eeuwen
ontmoet ik mensen in de sporen
die ze in je wangen kerven
mijn streep trek ik er onder

omtrokken door je vele hoogtes
bereik ik je geheime deur
je draait nog verder door me heen
naar je wachten luister ik

stadsgedicht nr. 16
(bij het kunstwerk ‘Measuring Diest’)


ik koop de kunsten van je ogen

ik koop de kunsten van je ogen
de zachte lijnen van je lach
je kleur, je vormen en je bogen
details die ik eerst nog niet zag

ik neem je kader in mijn armen
en zoek de woorden in je mond
ik schat je in, wil je verwarmen
en draai je rond en rond en rond

ik steel je doek en scheur je kleren
ik streel je naakte zelfportret
ik wil je eeuwen bestuderen
ik maak je vast boven mijn bed